
Marek Gróbarczyk – Biografia i działalność polityczna
Rodzina i korzenie patriotyczne
Urodziłem się 13 marca 1968 r. w Nowym Sączu w rodzinie silnie związanej z wartościami narodowymi. Mój dziadek ze strony ojca u boku Józefa Piłsudskiego walczył w Pierwszej Brygadzie o odzyskanie przez Polskę niepodległości. Ranny w bitwie pod Buczaczem trafił na Sybir, skąd po wielu latach niewoli powrócił do kraju. Mój dziadek ze strony matki natomiast przeszedł szlak bojowy wraz z generałem Józefem Hallerem, kończąc swoją żołnierską służbę zaślubinami z morzem w Pucku 10 lutego 1920 r.
Edukacja i młodość
Fakt ten miał niemały wpływ na moją przyszłość, m.in. wybór uczelni – była to Wyższa Szkoła Morska w Gdyni, którą ukończyłem na Wydziale Mechanicznym (specjalność – eksploatacja siłowni okrętowych). W późniejszym okresie ukończyłem także studia podyplomowe na Akademii Rolniczo-Technicznej w Bydgoszczy, kierunek – telekomunikacja cyfrowa.
Okres studiów to czas moich młodzieńczych ideałów, które krystalizowały się w oparciu o Kościół, NZS i solidarnościowy dom rodzinny, to czas manifestacji, kolportażu bibuły i płomiennych haseł. Rzeczywistość demontażu komunizmu w dużej mierze zweryfikowała moje poglądy.
Kariera zawodowa: Od marynarza do menedżera
Pracę zawodową rozpocząłem jako marynarz, pływając na statkach obcych bander, były to m.in. tankowce o pojemnościach 160 tys. GT. Jako oficer marynarki handlowej poznałem specyfikę pracy na morzu i zdobyłem wiele cennych doświadczeń.
W kolejnym etapie mojego życia rozpocząłem pracę na lądzie, w branży telekomunikacyjnej, zdobywając uprawnienia budowlane, a następnie pracując jako manager w firmach transportowo-spedycyjnych, uzyskałem kwalifikacje doradcy ds. przewozu towarów niebezpiecznych. Ukończyłem także wiele kursów z dziedziny zarządzania i finansów. Byłem prezesem dużej spółki budowlanej, a następnie członkiem zarządu Zakładów Azotowych w Tarnowie – Mościcach S.A. Jako członek Rady Nadzorczej Operatora Logistycznego Paliw Płynnych poznałem sektor paliwowy pod kątem bezpieczeństwa energetycznego.
Działalność rządowa i strategiczne inwestycje
13 sierpnia 2007 r. decyzją Prezydenta RP zostałem nominowany na stanowisko Ministra Gospodarki Morskiej.
Przygotowałem m.in. dwa niezwykle istotne dla bezpieczeństwa i rozwoju naszego kraju programy:
- Budowy falochronu wschodniego w Świnoujściu, stanowiącego port zewnętrzny do odbioru gazu skroplonego.
- Budowy kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną.
Jako inwestycje wieloletnie, decyzją Rady Ministrów kierowanej przez Premiera Jarosława Kaczyńskiego zostały one ujęte w budżecie państwa.
Moim zasadniczym celem w zakresie transportu morskiego był powrót statków pod polską banderę, poprzez przygotowanie stosownych ustaw oraz rozwój portów w oparciu o przyjętą przez Radę Ministrów „Strategię rozwoju portów morskich do 2015 r.”
Widząc zagrożenie w postaci likwidacji polskiej floty rybackiej wynikłą z tytułu nieuzasadnionego zakazu połowu dorsza, nałożonego na Polskę przez Komisję Europejską, podjąłem zdecydowane działania, czego efektem było zaskarżenie przez Rząd Polski do ETS w Luksemburgu postanowienia KE.
Parlament Europejski i powrót do Ministerstwa
W latach 2008-2009 pełniłem funkcję eksperta w Kancelarii Prezydenta RP do spraw gospodarki morskiej.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 roku, zostałem wybrany na europosła w okręgu nr 13, obejmującym obszar województwa zachodniopomorskiego oraz lubuskiego. Po raz pierwszy otrzymałem mandat europosła z listy Prawa i Sprawiedliwości w tym okręgu, uzyskując 41 409 głosów. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 roku z powodzeniem ubiegałem się o reelekcję.
16 listopada 2015 r. zostałem powołany na urząd Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej w rządzie Premier Beaty Szydło. 11 grudnia 2017 objąłem to samo stanowisko ministerialne w nowo utworzonym rządzie Premiera Mateusza Morawieckiego.
W wyborach w 2019 z listy Prawa i Sprawiedliwości uzyskałem mandat posła IX kadencji. 15 listopada 2019 ponownie zostałem Ministrem Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej. Od listopada 2020 roku pełniłem funkcję Sekretarza Stanu, pełnomocnika rządu ds. gospodarki wodą oraz inwestycji w gospodarce morskiej i wodnej w Ministerstwie Infrastruktury.
Życie prywatne
Mam żonę Beatę oraz dwóch synów – Huberta i Maksymiliana.


